ah emilio!

son 3 senemin sabah 7 de en "çat" diye uyanmasını geçirdim ,şuan saat 15.45 ve ben buna daha tam sevinememişken uyumam gerektiğini farkediyorum.

şu aralar içime sığmayan kocaman planlarım ve hayallerim var.sığmayışının sebebi aslında güzelliklerinden çok olacağına deli gibi inanmamdan kaynaklanıyor.öyle saçma ki herşey hep son anda sahip olduğum hayaller ,bi anda gerçeğe dönüştü.3 senedir grammeri olmayan ingilizcemle sınavdan 65 almam ve sırf bu yüzden alesimin iyi geçiceğini düşünmemin başka hiç elle tutulur bi yanı yok çünkü.daha da fenası da aslında bugün ales in de inanılmaz basit ve zevkli geçmesiydi.belkide 3 saat oturup test çözdüğüm günleri fazla özlemiştim belki de hala matematik çözüyo olabilmem beni mutlu etti bilemiyorum tam ama ,sanki o hayallere iyice yaklaşıyorum ve bu mutluluk beni sarhoş ediyor.

ileride kocaman atölyesi olan ve orda dostlarını ağırlayıp onlara şarap ikram eden biri olucam. ben biramı açıcam.sonra gençler kusura bakmayın benim çalışmam gerek siz çatıya geçin oturun onbirmilyonüçmilyarbeşbin tanelik film koleksiyonumdan istediğinizi seçin alın izleyin diyeceğim.sonra gene birayı açıp bırakıcam birsürü bezim ve birsürü tavan boyam olucak.o sırada ertesi gün çıkacağım izlanda yolculuğum için yanıma suyla bulmaca da alayım bari diye düşünücem.yaşam deniz kenarında açtığı meyhaneden dönerken napıyosun nasıl geçti günün diyeceğim.o da iş güç işte sen anlat asıl diyecek.sonra ben 5 saat konuştuktan sonra uykumuz gelicek.sonra sabah kalkıp sırt çantamda sadece resim malzemeleriyle izlandaya gidip gelicem resim yaparken yolda jonsi birgisson la karşılaşıcam.abi nasıl gidiyo dicem oturucak anlatıcak. o bana bi şarkı söylerken ben onun resmini yapıp hediye edicem akşam eve geldiğimde yaşama bi 5 saat daha günümün nasıl geçtiğini anlatırken o sabah meyhaneyi açmak için uyuya kalmış olucak.bende madem hava da karardı o zaman akşam sefalarını sulayayım diyeceğim.o zamana kadar da bambum ağaç gibi olur heralde ona tırmanırım falan...bak alesten nerelere geldik yine.

hayat tatlı .