kuş gibi hafif olmak kuşlar gbi uçmak kuş gibi kanatlarımın boş olması yada kuşlar kadar özgür olabilmek..bunlar bu aralar kuşları deli gibi kıskanmam ve onlara daha da bağlanmamın sebebi.

bi hafta önce çiçek açan lalemin soluşundan yada hala açmayan mor sümbüllerimden yada ektiğim akşam sefası tohumlarının çok narin oluşundan bahsetmeye değmez şuan hazır biraz mutluyken..

aslında yazmak istediğim konu ellerim.ellerim de değil de ellerimde olan hissiyat.hani resimlerin ismi vardır ya garip bişiydir.genel olarak yaptığım resimlere isim vermememin sebebi aslında bakan insanları çok sevmem ve aynı zamanda genel olarak yaptığım resimlere de insanların önyargısız bakmasını istemem.yani benim adı pelin olan insanları antipatik bulmam,kuskusu yıllarca adı yüzünden hiç yememem gibi bişiy.onlara ismi bakan gözlerin koyması,yada altında yatan düşüncenin benim ağzımdan çıkmalarını beklemelerinden çok hissettiklerini önce onlara sorup sonra doğrulamam hep bu yüzden.siz ne düşünürseniz ben o olurum.çünkü yanına yazdığınız yada altına iliştirdiğiniz isimler bazen dışardan bi göz için çok komik yada alakasız olabiliyor buda hem düşüncenizi hem işinizi daha da sığlaştırabiliyor.

ciddi olmaya başladı yazı o yüzden hemen çevirip bırakıyorum.kuskus aslında güzel bi yemek.ve bigün pelin diye sevdiğim bi arkadaşım olucak,belki adı pelin olan ama aslında derya kadar güzel,içten ve tatlı olucak.ben onu belki hep derya diye çağırıcam ve diğer pelinleri hiç sevmiycem.